🕹 Το δημογραφικό δεν λύνεται, φέρνοντας λαθρομετανάστες στην Ελλάδα μας.
🕹 H λύση είναι να δοθούν αμοιβές στο επιστημονικό προσωπικό της χώρας μας για να μη φεύγει από την τοπική αγορά εργασίας.

ΕΙΔΙΚΗ ΜΟΝΙΜΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ με θέμα: “Ο ρόλος του απόδημου ελληνισμού στην ανάπτυξη της ελληνικής έρευνας και καινοτομίας”

Όλα όσα ωραία ακούστηκαν εδώ πέρα και με τους δύο νεότερους μου θύμισαν και τα δικά μου τα νιάτα, αλλά μόλις σκέφτηκα ότι αυτό με χωρίζει περίπου 28 με 30 χρόνια από τότε που και εγώ είχα πάει στην Αμερική, αλλά ο καιρός, ξέρετε, ότι περνάει πολύ γρήγορα και νομίζω ότι κάνω έτσι το χέρι μου και θα πιάσω τους παλιούς φίλους και συνεργάτες.

Πραγματικά αυτή η Επιτροπή, δεν είμαστε εδώ για να μαλώσουμε και βλέπετε ότι και η Ελλάδα, τώρα, σε μια τέτοια κρίση, σε μια δίνη που βρίσκεται τα τελευταία χρόνια, πού στρέφεται; Στους απόδημους Έλληνες, δεν στρέφεται σε άλλους. Γιατί πολλές φορές ακούστηκε εδώ το κρανιοκενές ότι το σημαντικότερο πρόβλημά μας είναι το δημογραφικό θα μπορέσει αυτό κάλλιστα να λυθεί, είπαν οι μεγαλοσχήμονες διαφόρων κομμάτων από εδώ πέρα μέσα, θα το λύσουμε, λέει, φέρνοντας λαθρομετανάστες μουσουλμάνους και θα ενσωματώσουμε στη χώρα και όλα μια χαρά. Αμ δε, αμ δε. Δεν είναι έτσι τα πράγματα, δεν είναι καθόλου έτσι τα πράγματα.

Φύγανε, λοιπόν, όπως είπατε, άλλοι λένε μισό εκατομμύριο, άλλοι λένε ένα, αλλά σίγουρα από αυτούς που έφυγαν το προφίλ τους είναι ότι το 75% των ατόμων που έφυγαν στο εξωτερικό είναι πτυχιούχοι τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, εκ των οποίων το 1/3 έχουν μεταπτυχιακές σπουδές και διδακτορικά και είναι απόφοιτοι πολυτεχνικών σχολών, ιατρικών σχολών. Ακόμη το 20% με 25% των Ελλήνων πτυχιούχων επιλέγει να ζήσει και να εργαστεί στο εξωτερικό. Αντιλαμβάνεστε ότι τα προβλήματα που δημιουργούνται στην ελληνική κοινωνία από τη φυγή αυτών των επιστημόνων είναι σοβαρά. Τι θα κάνουμε, τι θα κάνουμε; Σε πιάνει δύσπνοια μόνο που σκέφτεσαι ότι τέτοια πρόσωπα που βλέπουμε απέναντί μας . φεύγουν στο εξωτερικό. Πώς θα τους επαναπροσεγγίσουμε; Ένα είναι αυτό.
Δεύτερον, όμως, είναι πώς θα συγκρατήσουμε τους ανθρώπους εδώ.

Ξέρετε ο μεγάλος Έλληνας, ο Πατέρας, μάλλον, της Ιατρικής, αν συνοψίσει κανείς όλη του τη φιλοσοφία είναι αυτό το γνωμικό, που μπορεί και εσείς να το ακούσατε, ότι: «Ο βίος βραχύς, η δε τέχνη μακρά. Ο καιρός οξύς», δηλαδή περνάει γρήγορα, «η πείρα σφαλερή και η κρίση χαλεπή». Δηλαδή ότι η επιστήμη δεν τελειώνει. Το είπατε και όλοι γοητευτήκαμε με την επιστήμη. Αλλά όταν μεγαλώσει κανείς δεν θα πάει να περάσει και να κλείσει την πόρτα του και να αγκαλιάσει την «επιστήμη» του και να κοιμηθεί μαζί της ή να ευχαριστηθεί τη ζωή του.

Σας το λέω αυτό γιατί εκεί στην Αμερική, πριν 28 χρόνια, ένας, δεν θέλω να πω το όνομα του γιατί είναι πολύ γνωστός, όταν μας φιλοξενούσαν, φαντάζομαι και σε εσάς θα έχει συμβεί, καθηγητές κάτι σαββατοκύριακα, Έλληνες, μας παίρνανε στα σπίτια τους και μας έδειχνε αυτός τη βίλα εκεί κάπου στο Orange County, La Jolla, δεν θυμάμαι πως λεγόταν ακριβώς η περιοχή στην Καλιφόρνια, λίγο έξω από το Hollywood, πιο κάτω από το Los Angeles, μας έδειχνε το σπίτι του, τα επιτεύγματα του τα επιστημονικά, τις περγαμηνές και τις διακρίσεις, τα πράγματα που συμμάζεψε από όλο τον κόσμο και πήγαμε κάτω στο γκαράζ και μας έδειχνε τις αντίκες, τα αυτοκίνητα. Είχε αυτή την έννοια. Και μόλις είδε τη θάλασσα, τις ακτές του Ειρηνικού Ωκεανού, λέει ότι: «Ας ήμουν στην Κύπρο κι ας είχα και
ένα Pony». Pony, οι παλαιότεροι ξέρουν, είναι ένα ευτελές αυτοκίνητο.

Να μην καταντήσουμε σε αυτό το σημείο, να είμαστε πάντα κοντά στην Ελλάδα μας. Το θέμα είναι η πολιτεία, όλα αυτά που λέμε εδώ, να πάρουμε μέτρα και ποια θα είναι
αυτά τα μέτρα;

Ναι στα εύσημα που είπε ο συνάδελφος, ναι στις δράσεις τις ημερίδες όλα αυτά που κάνουμε, αλλά το ζήτημα είναι να κάνουμε πράξεις και όταν λέμε πράξεις, να δοθούν πόροι και να δούμε να μπαίνει και προσωπικό το οποίο θα αμείβεται αξιοκρατικά.

Ποιος επιστήμονας, ποιος γιατρός, θα κάτσει εδώ με αυτές τις αμοιβές που δίνονται; Κανένας, αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα που οι πολιτικοί « κωφεύουν». Έχουνε χρήματα για μετακλητούς, για επικοινωνιολόγους, αλλά για να κρατήσουν ένα παιδί εδώ δεν έχουνε, και αυτό πρέπει να το δούμε. Η ζωή μας όπως είπαμε είναι βίος βραχείς. Η επιστήμη δεν τελειώνει παρά μόνο για την «κυτταρική μεμβράνη» κύριε καθηγητά μου. Έχουν γραφτεί τόσοι τόμοι για την «κυτταρική μεμβράνη» που αν τους βάλεις δεν θα φτάσουν για όλο το Κοινοβούλιο και πάλι δεν θα εξαντληθεί το θέμα αυτό, μόνο για την «κυτταρική μεμβράνη». του κυττάρου και τα μιτοχόνδρια και πάλι, δεν θα εξαντληθεί. Γι’
αυτό πρέπει, να δούμε τον άνθρωπο και πώς θα ζήσουμε.

Ο Αντενάουερ, που ήταν ένας μέγας πολιτικός γύρω στα ογδόντα, ανέλαβε τη Διακυβέρνηση της Γερμανίας, όταν η Γερμανία ήταν «ερείπια» και την αναστήλωσε. Είπε, η Πολιτική είναι «Τέχνη». Αγαπητοί μου είναι εφικτό, να δούμε τα πράγματα όπως είναι, να κρατήσουμε τα παιδιά μας, να χρησιμοποιήσουμε σωστά τους πόρους της χώρας μας που μας έχει δώσει. Η ζωή μας είναι ένα- δύο ναι, ένα-δυο όχι. Ναι, θα πάω έξω, ναι, θα μείνω εδώ, ναι, θα πάρω αυτή τη σύζυγο, ναι, θα πάρω εκείνη, αυτή είναι η ζωή του ανθρώπου δυο με τρεις αποφάσεις, όπως το είχε αναφέρει και ο Ιπποκράτης. Γι’ αυτό, εμείς λέμε «ναι» να γίνουν Εθνικά Κέντρα Αριστείας. Κάποτε έλεγες στην Ελλάδα «Αριστεία» και σε τρώγανε. Η μόνη «Αριστεία» ήταν του κυρίου Μητσοτάκη, και της παρέας του. Πρέπει, να γίνουν « Εθνικά Κέντρα Αριστείας», να βρούμε τους αρίστους, να βασιστούμε σε αυτούς και εσείς που είστε έξω να βοηθήσετε την πατρίδα. Είναι πολύ σπουδαίο το « γένος», και όταν αγαπάς την πατρίδα σου δεν είσαι ούτε ακροδεξιός, ούτε εθνικιστής, ούτε κακός άνθρωπος ή τοξικός. Αν αγαπάς την πατρίδα σου, αν αγαπάς την οικογένειά σου, σημαίνει ότι σέβεσαι και τις οικογένειες των άλλων ανθρώπων και τα παιδιά των άλλων ανθρώπων και τις πατρίδες των άλλων ανθρώπων. Εγώ, έτσι έμαθα από το σπίτι μου, έτσι μεγάλωσα και μεγαλώνω και τα έξι μου παιδιά, που μου έδωσε ο θεός.

Λοιπόν, το πολυτιμότερο κεφάλαιο θα συμφωνήσω μαζί σας της Ελλάδας, είναι οι άνθρωποί της, οι οποίοι δυστυχώς λιγοστεύουν με το μέγα πρόβλημα που έχουμε το δημογραφικό πρέπει, να τους αξιοποιήσουμε. Είμαστε πολύ χαρούμενοι που σας ακούσαμε και εσάς και οι καθηγητά και σας επίσης καθηγητές και καθηγήτριες που είσαστε μια γενιά μικρότεροι. Εύχομαι, να γίνετε πρεσβευτές και της Ελλάδας, αλλά να κοιτάξτε την Ελλάδα μας. Πουθενά, δεν θα βρείτε σαν την Ελλάδα, όπου και να πάτε η Ελλάδα θα σας καταδιώκει, όπως μας είπε κι αυτός ο καθηγητής από την Κύπρο. Ας είχα ένα πόνυ και ας ήμουνα στην Ελλάδα μου, να ζούσα εκεί με τους φίλους, του συγγενείς μου, τους συμμαθητές μου. Δεν το λέω για να σας απογοητεύσω, αλλά σας λέω να έχετε πάντα στην καρδιά σας που είμαι σίγουρος ότι την έχετε την Ελλάδα και να σκέφτεστε πώς θα τη βοηθήσετε. Από την Ελλάδα, περιμένει ο κόσμος δεν είναι σχήμα λόγου θα σας πω γι’ αυτό και θα κλείσω. Δεν ξέρω αν μακρηγόρησα, είμαστε σε συνέδριο καρδιοχειρουργικής και τίθεται το θέμα του θανάτου της ευθανασίας, πετάχτηκαν μερικοί καθηγητές, ήταν και ο καθηγητής μου εκεί και λέει εσείς οι Έλληνες τι λέτε; Ήτανε Νορβηγοί, Γερμανοί, Άγγλοι, εμείς οι Έλληνες μεγάλη τιμή μας κάνει. Τότε, ήμουνα μικρός και δεν καταλάβαινα το σκεπτικό και τότε κατάλαβα ότι η απάντηση που έδωσαν οι Έλληνες ήταν σωστή. Τώρα, λέω μπράβο ρε παιδιά τι είμαστε και εμείς οι Έλληνες, δεν το κάνουμε αυτό από μόνο ……..φιλοσοφία, είναι η αλήθεια.

Σκέφτηκαν οι Έλληνες γιατροί ότι ο Ιπποκράτης στον όρκο του είπε ότι «ποτέ δε θα δώσω φάρμακο που θα βλάψει την υγεία του άλλου, μόνο για να τον ανακουφίσω» κι έρχεται και ο Χριστιανισμός που ο Ελληνισμός, η Ρωμιοσύνη η σύγχρονη είναι η παντριά του Αρχαίου Ελληνικού Πνεύματος με την Ορθοδοξία και έρχεται η Ορθοδοξία και λέει ότι «ο εκ δεξιών καθημερινός εσταυρωμένος ληστής του Χριστού κέρδισε τον Παράδεισο στα τελευταία δευτερόλεπτα της ζωής του, όταν είπε «Μνήσθητί μου, Κύριε, όταν έλθης εν τη βασιλεία σου»». Όταν τα ξέρει αυτά τα δύο ο Έλληνας επιστήμονας, γιατρός μπορεί να πειπότε «ναι» στην ευθανασία;
Ευχαριστώ πολύ, κ. Πρόεδρε.