«Θεοτόκε Παρθένε, Χαῖρε κεχαριτωμένη Μαρία, ὁ Κύριος μετὰ σοῦ, εὐλογημένη, σὺ ἐν γυναιξί, καὶ εὐλογημένος ὁ καρπὸς τῆς κοιλίας σου, ὅτι Σωτῆρα ἔτεκες τῶν ψυχῶν ἡμῶν»
Σαν σήμερα, ο Αρχάγγελος Γαβριήλ μεταφέρει στην Παναγία μας το πιό χαρμόσυνο μήνυμα για την ίδια αλλά και για ολόκληρη την Ανθρωπότητα που ζούσε στο σκοτάδι και στην απελπισία!
Μέσω της ταπεινής αυτής ψυχής, η οικουμένη θά γνωρίσει τον Σωτήρα και Λυτρωτή της από τά δεσμά του Άδη και θα ανοίξει ο δρόμος για την επιστροφή του ανθρώπου στον Παράδεισο από όπου έφυγε λόγω της αμετανόητης πτώσης του!
Όμως η Παναγία μας ως καλή Μάνα όχι μόνο για τον Χριστό μας, βλέποντας την θλίψη τών αδικημένων ανθρώπων, αφού και η ίδια βίωσε την αδικία είς βάρος του Υιού της, είναι πάντα παρούσα σε όποια πονεμένη και αδικημένη ψυχή επικαλείται και ζητά την βοήθεια της!
Η Πατρίδα μας αγάπησε πολύ την Μητέρα του Χριστού μας, πάντα κατέφευγε στην καλοσύνη της και πάντα Εκείνη ανταποκρινόταν έως και σήμερα σε κάθε δίκαιο αίτημα τού ανθρώπου που αγαπά τον Χριστό!
Εκείνη όταν έβλεπε την ταλαιπωρία τής Πατρίδας μας από τους δυνάστες της, με την ειδική Χάρη που τής έδωσε ο Θεός, βοηθούσε ολόκληρο το Έθνος ώστε αυτό, παρά τη μικρή αριθμητική του δύναμη, νικούσε τους βάρβαρους κατακτητές του!
Αυτό συνέβη και όταν το Γένος μας αποφάσισε να απαλλαγεί από τους Οθωμανούς που επί 400 χρόνια ήταν σκλαβωμένο σε αυτούς!
Στην κρίσιμη καμπή της εθνεγερσίας, όταν όλα έμοιαζαν χαμένα, ο Γέρος του Μοριά, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης προσέφυγε στην Παναγία, ζητώντας βοήθεια. Η Παναγιά τον άκουσε. Και η φλόγα της επανάστασης ξαναφούντωσε στις ψυχές των Ελλήνων.
Δείτε πώς περιγράφει ο ίδιος τα απομνημονεύματά του το θαύμα που βίωσε:
«Έκατσα που εσκαπέτισαν με τα μπαϊράκια τους απεκατέβηκα κάτω. Ήταν μιά εκκλησία εις τον δρόμον, η Παναγία στο Χρυσοβίτσι, και το καθησιό μου ήτο όπου έκλαιγα την Ελλάς…Σίμωσα, έδεσα το άλογό μου σ’ ένα δένδρο, μπήκα μέσα και γονάτισα. Παναγία μου είπα από τα βάθη της καρδιάς μου και τα μάτια μου δάκρυσαν. Παναγία μου βοήθησε και τούτη τη φορά τους Έλληνες να ψυχωθούν.
Έκανα το Σταυρό μου, ασπάσθηκα την εικόνα της, βγήκα από το εκκλησάκι, πήδηξα στο… άλογό μου και έφυγα. Σε λίγο μπροστά μου ξεπετάγονταν οχτώ αρματωμένοι, ο εξάδελφός μου ο Αντώνης Κολοκοτρώνης και επτά ανήψια του. – Κανείς δεν είναι στην Πιάνα, μου είπε ο Αντώνης. Ούτε στην Αλωνίσταινα. Είναι φευγάτοι. -Ας μη είναι κανείς αποκρίθηκα. Ο τόπος σε λίγο θα γιομίση παλικάρια… Ο Θεός υπέγραψε την λευτεριά της Ελλάδος και δεν θα πάρει πίσω την υπογραφή του»
Μακάρι και σήμερα, εμείς να μιμηθούμε τις ψυχές εκείνων των προγόνων μας που έβαλαν πάνω από την προσωπική τους βολή, το συμφέρον της Ελλάδας και νά καταλάβουμε ότι ο μόνος Αληθινός Σύμμαχος μας είναι ο Χριστός…
Όλη η δύναμη, όλων των κρατών του κόσμου είναι ένα μηδενικό μπροστά σέ Εκείνον που σταυρώθηκε και νίκησε τον θάνατο χαρίζοντας μας όλα τα υλικά και τα πνευματικά αγαθά, μα κυρίως την Αιώνια Ζωή!
Η Παναγία είναι πάντα έτοιμη νά ακούσει τίς προσευχές μας και ο λόγος της είναι διαταγή για τόν Υιό της!
Εμείς οι Έλληνες μία μόνο ελπίδα έχουμε για να Νικήσουμε τίς σκοτεινές δυνάμεις που βασανίζουν την Πατρίδα μας, να επιστρέψουμε στην Πίστη μας και στις Παραδόσεις μας!
Νικόλαος Παπαδόπουλος
Βουλευτής Β’ Θεσσαλονίκης
«ΝΙΚΗ»
