Στοχοποιήθηκε ο πατήρ Αντώνιος της Κιβωτού
– μιλάμε για έναν άνθρωπο που επί χρόνια στάθηκε δίπλα σε κατατρεγμένα παιδιά,
– που δημιούργησε δομές
— που ανέπτυξε ένα τεράστιο κοινωνικό έργο.
Και όμως, η υπόθεση έτρεξε με ρυθμούς-εξπρές,
ενώ την ίδια στιγμή προέκυψαν — όπως έχει δημοσίως συζητηθεί — σοβαρές αμφισβητήσεις για κρίσιμες μαρτυρίες ανηλίκων που στη συνέχεια διαφοροποιήθηκαν.
Εύλογα ερωτήματα που ακόμη ζητούν απάντηση:
Οι διοικήσεις που ανέλαβαν μετά την Κιβωτό έχουν ενημερώσει επίσημα τον ελληνικό λαό;
Υπάρχουν σήμερα τα 200 ακίνητα και τα περίπου 14 εκατομμύρια ευρώ που είχαν αναφερθεί;
Σε ποια κατάσταση βρίσκεται η περιουσία που προοριζόταν για τα παιδιά;
Και την ίδια ώρα…
Για την αποκαθήλωση των βλάσφημων έργων από την Εθνική Πινακοθήκη επιβλήθηκαν πρόστιμα που φτάνουν τις 500.000 ευρώ από την Πινακοθήκη
— και επιπλέον 200.000 ευρώ από τον δημιουργό των επίμαχων βλάσθημων έργων,
για μια πράξη συνείδησης και πίστης.
Ορίστηκε για εμένα δικάσιμος στις 2 Απριλίου, με σπουδή που προκαλεί εύλογες απορίες.
Τόση ταχύτητα όταν πρόκειται να στηθεί ένα αντίπαράδειγμα. (παράδειγμα προς αποφυγήν για το σύστημα).
Τυχαίο; Ο ελληνικός λαός ας κρίνει.
Αλλά όταν πρόκειται για το Έγκλημα των Τεμπών με τις 57 χαμένες ψυχές;
Εκεί η Δικαιοσύνη σέρνεται.
Εκεί ο χρόνος κυλά βασανιστικά αργά.
Εκεί οι οικογένειες ακόμη περιμένουν.
Τρία χρόνια μετά… και ακόμη περιμένουμε.
Την ίδια περίοδο η κοινωνία βλέπει:
αποφάσεις-εξπρές,
δικαστές να παραιτούνται από αηδία για το σύστημα.
Και ο απλός πολίτης ρωτά — δικαίως:
Γιατί σε κάποιες υποθέσεις η Δικαιοσύνη τρέχει;
Και σε άλλες σιωπά;
Εμείς στον Ελληνικό Παλμό πιστεύουμε σε μια Ελλάδα:
που σέβεται την Πίστη και
προστατεύει πραγματικά τα παιδιά της αλλά και αποδίδει δικαιοσύνη – όχι επιλεκτική.
Η πατρίδα μας αξίζει θεσμούς που εμπνέουν εμπιστοσύνη όχι φόβο και καχυποψία.
Η δικαιοσύνη και οι δικαστές πρέπει να μιμούνται τον δίκαιο κριτή.