Αύριο τιμούμε τη μνήμη της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού.
Τη μνήμη εκατοντάδων χιλιάδων αθώων ψυχών που σφαγιάστηκαν, ξεριζώθηκαν και αφανίστηκαν από το καθεστώς των Νεότουρκων και του Μουσταφά Κεμάλ.
Μια γενοκτονία που σημάδεψε όχι μόνο τον Ποντιακό Ελληνισμό, αλλά και τον Μικρασιατικό Ελληνισμό, τους Αρμενίους και τους Ασσυρίους.
Κι όμως…
την ίδια ώρα υπάρχουν ακόμη πολιτικοί στην Ελλάδα που μιλούν για τις «παρακαταθήκες του Κεμάλ».
Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έχει αναφερθεί σε «παρακαταθήκες του Κεμάλ», καλώντας ουσιαστικά σε πορεία πάνω σε ένα αφήγημα που για τον Ελληνισμό του Πόντου είναι συνδεδεμένο με αίμα, σφαγές και ξεριζωμό.
Αυτά είναι ντροπής πράγματα.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, στη Θεσσαλονίκη βλέπουμε τον σημερινό δήμαρχο κ. Αγγελούδη να επιθυμεί να τιμηθεί με πλατεία ο μακαριστός Γιάννης Μπουτάρης, ένας άνθρωπος που είχε δηλώσει δημόσια ότι «δεν δίνει φράγκο» για τη Γενοκτονία των Ποντίων και είχε προτείνει μέχρι και τη μετονομασία κεντρικού δρόμου της Θεσσαλονίκης σε οδό Μουσταφά Κεμάλ.
Δηλαδή να τιμηθεί, έμμεσα ή άμεσα, το όνομα του ανθρώπου που οι απόγονοι των προσφύγων γνωρίζουν ως γενοκτόνο του Ποντιακού και Μικρασιατικού Ελληνισμού, αλλά και των Αρμενίων και των Ασσυρίων.
Οι σύγχρονοι Έλληνες δεν πρέπει να το επιτρέψουμε αυτό.
Δεν μπορούμε να σβήσουμε τη μνήμη των προγόνων μας.
Δεν μπορούμε να προσπερνάμε τη Γενοκτονία στο όνομα της «πολιτικής ορθότητας» ή των δημοσίων σχέσεων.
Η ιστορία δεν διαγράφεται.
Οι νεκροί μας ζητούν μνήμη.
Και η μνήμη απαιτεί αξιοπρέπεια, αλήθεια και αντίσταση στη λήθη.