Καλεσμένος ο Γιώργος Ανθρακεύς
Στη συνέντευξη που παραχώρησε στο κανάλι της Ναυτεμπορικής, ο Δρ. Γεώργιος Ανθρακέας, διδάκτωρ Νομικής του Πανεπιστημίου του Αμβούργου, αναλύει πώς η Ελλάδα και η Κύπρος μπορούν να αξιοποιήσουν το Ευρωπαϊκό Δίκαιο για την οριοθέτηση της ΑΟΖ και την αντιμετώπιση των τουρκικών προκλήσεων.
Ακολουθούν τα βασικά σημεία της συνέντευξης:
Αξιοποίηση της Συμφωνίας Σύνδεσης ΕΟΚ-Τουρκίας (1963)
Η Τουρκία παραμένει υπό κα
θεστώς υποψήφιας χώρας προς ένταξη και λαμβάνει σημαντικά κονδύλια από την Ε.Ε. χωρίς να συνεισφέρει [04:06].
Ο κ. Ανθρακέας τονίζει ότι η Ελλάδα πρέπει να προσφύγει στο Συμβούλιο Σύνδεσης, το οποίο είναι πολιτικό όργανο, για να επιλύσει τις νομικές διαφορές με την Τουρκία [04:37]
Μέσω του Άρθρου 25 (παρ. 3) της συμφωνίας σύνδεσης, οι διαφορές αυτές μπορούν να παραπεμφθούν στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) στο Λουξεμβούργο, κάτι που θα ανάγκαζε την Τουρκία να δεχθεί μια δεσμευτική δικαστική απόφαση [07:06].
- Οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδας-Κύπρου
Προτείνεται η οριοθέτηση ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου να μη γίνει με πολιτικό τρόπο, αλλά μέσω της δικαστικής οδού στο Λουξεμβούργο, με βάση το Άρθρο 273 της Συνθήκης Λειτουργίας της Ε.Ε. [11:45].
Αυτό θα παρείχε στις δύο χώρες έναν ισχυρό δικαστικό τίτλο βασισμένο στη μέθοδο της μέσης γραμμής, τον οποίο η Τουρκία δεν θα μπορούσε να αμφισβητήσει νομικά [12:45].
- Ενεργειακά Έργα και Ευρωπαϊκό Δίκαιο
Η πόντηση καλωδίων και η αξιοποίηση ενεργειακών πόρων προστατεύονται από το Άρθρο 194 της Συνθήκης Λειτουργίας της Ε.Ε. [07:34].
Η Ελλάδα οφείλει να αναδεικνύει τις τουρκικές προκλήσεις ως ευρωτουρκικό ζήτημα και όχι απλώς διμερές, αξιοποιώντας το γεγονός ότι η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας αποτελεί πλέον μέρος του Ευρωπαϊκού Δικαίου από το 1998 [06:35].
- Η Ρήτρα Αμοιβαίας Συνδρομής (Άρθρο 42, παρ. 7)
Το Άρθρο 42 (παρ. 7) της Συνθήκης της Λισαβόνας προβλέπει την υποχρέωση στρατιωτικής συνδρομής μεταξύ των κρατών μελών της Ε.Ε. σε περίπτωση επίθεσης [19:17].
Σημειώνεται ότι αυτή η ρήτρα είναι ιδιαίτερα σημαντική για την Κύπρο, η οποία δεν ανήκει στο ΝΑΤΟ, καθώς προσφέρει μια μορφή «ευρωπαϊκού ΝΑΤΟ» που την καλύπτει έναντι τρίτων απειλών [23:12].
Συμπέρασμα: Ο κ. Ανθρακέας υποστηρίζει ότι η ελληνική πλευρά πρέπει να σταματήσει να επιδιώκει μόνο πολιτικές λύσεις ή συνυποσχετικά για τη Χάγη και να στραφεί στα δικαιοδοτικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που προσφέρουν πιο άμεσα και δεσμευτικά αποτελέσματα έναντι της Τουρκίας [17:46].